8 kişi kendisini tutuyor, 7 arkadaşı var.
çok günler ve geceler geçer böyle; kimin, kimi, kimle aldattığı belirsiz. ama sonuçta elde kalan, kendidir insanın ve aldatmaksa eğer sorun olan, bunu kendinden başka kimse derdetmez aslında...
hiçbir yerinde yok asaletin ibresi
sesinde kamaşmasında tensel bir büyünün
atlas hani libas ve kuytu bakışlı mavi gözlerin
sanki hepimize bütün şiirleri hala fısıldayan
bir eski büyük şairmiş gibi
aşk bir erken didişme bir sorgu sualmiş de
mezbele ve yaralıymış eski yaraların yeniden kanamasından.
hiçbir yerde yok asaletin ibresi
bir adamın yüzünde ya da yalana çok benzeyen bir doğru
sözünde belki.....
saçlarının çevriminde ıslak bir beyaz kadının
yüksek rakımlı göllerin buzul saflığında
ve kokusunda çiçeklerinin kanireşin
elbet şiir olacak şairin tesellisi
ve en kötüsü bile işe yarayacak aşklaşmaların
yazana değilse bile okuyana faydalı
bak aynı başına gelmiş adamın benim başıma gelen
o da üzülmüş aynı benim gibi ....
benimki daha acıklı değil
onunkinden, fiyakalı değil onun acısı benimkinden
sade güzel olan kelimeler..
sade kelimeler...
kelimeler....
sen aşka aşıksın müsaitsin gördüğünü abartmaya
biz olsa olsa bir müddet aşklaştık aşkım aşık olmadık
bîr elim sana uzanır, öteki berikinin zaten elinde
bırak yoluma gideyim bildiğimce
yabancısı olduğum bir şey değil yabancılar
baktım yerlisi yabancısı aşağı yukarı hepsi benzer erkekler....
eğer bir söz, bir ses bekliyorsan bu adamdan
içinde hiç gönderme isteği bulunmayan bir git
lazımsa eğer...
işte orada duruyor...
ağzımın bir yerinde...
almak ister misin dilini sokup aklıma
sana ait olan herşeyi bir nefeste
bir göz yumma anında
bîr soğuk telefon konuşmasında
geri alabilir misin ?
seni benden geri alabilir misin?
kovabilir misin beni senden?
sevgilim
yoksa sen
sevgilim olmayabilir misin?
öyle zamanlar tehlikelidir şemsettin
ya gel cebime saklan ya bırak şapkana saklanayım
kim vurduya gider insan fırsat yok ki kendimi savunup aklanayım
bir ara sende biliyorum kedilerden korkuyordun
çünkü kendini işkembe zannediyordun
böyle bir şey bende atlattım
iskemle sandım kendimi bi süre
üzerime oturacaklar diye korkulardaydım
ama sonra yırttım şemsettin
kendime telkinler yaptım "sen iskemle değilsin" diye diye
inandırdım kendimi , sana hak vermiyor değilim ama şemsettin zaman kötü
aslında ne sen ne ben ikimizde deli falan değiliz herkes oynatmış
sadece senle ben normaliz
ama şemsettin laf aramızda
laf aramızda...
laf aramızda...
şemsettin laf aramızda kaldı çıkamıyor kendini ifade edemiyor bir türlü...
ama çok dikkatli olalım şemsettin
sende farkettin zaman kötü en iyisi biz işi deliliğe vuralım
sen kedilerden kork işkembesin diye,
ben insanlardan korkayım iskemleyim diye,
ve iskemle üzerinde işkembe,çarşamba,perşembe
gün say şemsettin gün say...
çünkü nasıl olsa bir gün gelip bizi alacaklar
bu işten yırtmak için saat numarası yapalım
sen yelkovan ol ben yengeç
soranlara tek cevap verelim "vakit çok geç"
vakit çok geç
vakit çok geç şemsettin geldiler...
Ağustos 2007 itibarı ile başka bir hayat parçasıyla haşır neşir olmanın bana düşündürdüğü hiçbir şey yok...en güzeli de bu zaten...
uzun uzak yollardan sonra varıp geldiğim yerde gördüklerim yine uzun uzak yollardan başka bişey değil...ama hayat bu kadar rutin değil ve insan mutlaka değişiyor zamanla...
tarih niye tekerrür eder ki?gerçekten böyle bir tekerlenme var mı yoksa zaten bizler aynı şeyin çevresinde dönüp durmaktan bıkmadık mı?
|
popomundo693 üyesi var. üyelik serbest. |
